kokoro

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้กลับบ้านอีกครั้ง  หลังจากที่ไม่ได้กลับมาเป็นเดือนเพราะน้ำท่วม

ก่อนกลับป๋าโทรมาถามแล้วถามอีกว่ากลับเมื่อไหร่ ให้ไปรับรึเปล่า

สรุปว่าเจอกันครึ่งทางที่โฮมโปรบางพลี

น้องก็ได้กลับบ้านมาด้วย ได้อยู่พร้อมหน้ากันละ

(ตอนแรกมันต้องไป ตจว. แต่กำหนดการเปลี่ยนเลยได้กลับมา)

แวะซื้อมิสเตอร์โดนัทกลับไปฝากที่บ้าน  สุดท้ายแล้วป๋ากับแม่ได้กินคนละครึ่งชิ้น

นอกนั้นลูกหลานเอาไปจัดการเรียบ 55+

ก่อนกลับบ้านอ้อนป๋าอยากกินราดหน้า  แต่แน่นอนว่าคนทำคือหม่ามี๊

คุณป๋าลงทุนไปเหวี่ยงกุ้งขึ้นมาให้ด้วยแหละ ก็กินกุ้งหนำใจไป อิอิ

วันจันทร์ไปทำบุญที่วัดกับแม่ 

กระเพาะจุ๊บแจงทำงานตามเวลาเช่นเคย

นั่งรอพระขึ้นศาลาอยู่ก็หยิบปิ่นโตเอาข้าว+แกงที่เหลือจากใส่บาตรมาซัดโฮก

ก่อนกินก็ขอแม่ กลัวแม่ดุ เพราะเด็กๆแม่ชอบบอกว่าไม่เรียบร้อย ให้ทนไปกินบ้านเรา

แต่ตอนนี้เหรอ อยากกินก็กินเลย ไม่มีว่า  แถมแม่ก็คุยกับญาติๆ+เพื่อนพ้องอยู่ข้างๆนั่นแหละ

รู้สึกว่ายิ่งโตพ่อแม่ยิ่งตามใจเนอะ ดีจังงงง 

วันพ่อก็อิงกระแสซะหน่อย  จุ๊บแจงกับน้องก็กราบพ่อและหม่ามี๊ตามเทรน

หลังบอกรักและกราบแล้ว

จุ๊บแจง+เจ : ปีนี้ไม่มีของให้นะ เอาไว้ปีใหม่ละกัน

พ่อ+แม่ : ไม่มีก็ไม่เป็นไรหรอก  แค่ลูก2คนเป็นคนดี ประสบความสำเร็จ เอาตัวรอดได้ก็พอใจแล้ว

งื้ออออ....แอบน้ำตาคลอ แบ่งกอดกันไปถ้วนหน้าถ้วนตา

กอดกันมันอบอุ่นจริงๆนะ

ปล.

ก่อนกลับแม่บอกว่า ปีหน้าไม่ถอยรถกับเขาบ้างเหรอ???

สำหรับเราแล้วรถไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร  เลยตอบไปว่าเอาไว้ก่อน เอาเงินให้แม่ใช้ก่อนดีกว่านะ

(มัวแต่ผ่อนรถ เกิดน้ำท่วมโลกก่อน ก็เสียดายเงินแย่ดิ่)

แม่เงียบ....แต่รู้แหละว่าแอบดีใจใช่ป่าววว อิอิ